…Mnie jednak najbardziej przypadają do gustu soczyste frazy wiejące kurzem afrykańskich bezdroży. Asale, dzieki pieknej introdukcji wprowadza nas w świat niegdysiejszych odwołań do muzyki Czarnego Lądu spod znaku Coltreane’a. Kiedy indziej Staroniewicz daje nam możność posłuchania swoistego chóru saksofonowego (Dingane), a po zbudowaniu klimatu zabiera nas w podróż po barwach i muzycznej wielopłaszczyznowości (piekne solo Bukowskiego). Świetną passę podtrzymuje następna kompozycja na albumie – Chisisi. Sonorystyczne efekty rozimprowizowane, rozedrgane w tej dwuminutowej miniaturze stają się wstępem do Muchaneta, prawdziwej perły albumu…
Piotr Iwicki – Jazz Forum 5 gwiazdek (płyta znakomita)